Bugün hayat yavan gibiydi, yazmak istemiyordum. Odamdaki camdan başımı çevirdim ve gökyüzünü gördüm. Böyle açık mavi gökyüzünün içinde beyaz bulutlar bana hep gerçek dışı gelir, bir türlü alışamadım. Yine gördüm ve dünya sihirli dedim. Sanırım biz sihrini kaçırmak için elimizden geleni yapıp sonra şikayet ediyoruz. Bundan sonra sihrin içinde, doğada daha çok zaman geçirmek için kendime söz vereyim o halde. Eskiden tutamazdım ama artık kendime verdiğim sözleri tutuyorum.
Yaşlandıkça değişmedim sanıyordum ama değişiyormuşum. Sanırım artık kendimi daha çok önceleyebiliyorum. Daha önce sevdiklerime ya da hayatımda olan insanlara iyi gelecek diye daha çok veriyordum. Ama ben 10 birim veriyorsam bu onların hayatında 0,5 birim değişikliğe neden oluyormuş, bense 10 birim vereceğim diye helak oluyormuşum. Herkes hayatında şikayet ettiği şeyden besleniyormuş, aslında durumu değiştirmeye çalışmıyormuş vesaire vesaire.
Neyse şairin dediği gibi “görmek istersen denizi, gökyüzüne çevir yüzü...” İç Anadolu’da deniz yoksa gökyüzü var, şezlong ücreti de yok 😅
Yorumlar
Yorum Gönder