Tosbağa Günlüğüm

KORONA GÜNLERİ-3 Koronalı hayat devam ediyor. Korona ile yaşamaya alıştık mı ne? Çalıştığım küçük ilçenin belediyesi sürekli anons yapıyor, tehlike geçmedi, evinizde kalın diye ama dinleyen kim? Hem belediye başkanı çarşı esnafı ile toplaşıp çay içerken, insanlar anonsu dinler mi? Havalar güzel, insanlar güneşe çıkmamak için kendini zor tutmuyor, çıkıyor :) Şimdi önemli olan hayatta kalmak diye yediklerime dikkat etmeyi bıraktım, çılgınca ekmek, hamur işi ve çikolata yiyor7um. Kilo aldım, bir dur demeliyim. O kadar çok cadı dizisi izliyorum ki, bir gün bu tutkum yüzünden büyücüler alemine kabul edilirsem ilk işim kendime ekmek sevmeme büyüsü yapmak olacak. Eskisi kadar markete gitmeyi bıraktım. Dolabın boş olması acı verici oluyor, özellikle açken. Eskiden bir kilogram mercimek alırken 2,5 kilo filan almaya başladım. Markete az gitmeyi sevdim, korona bitince de devam etmeyi düşünüyorum. İş hayatım daha yoğun. Korona günlerinde dükkan kapatan esnafı acil düşük faizli borç...

KORONA GÜNLERİ-2 Dün Sağlık Müdürlüğü'nden gelen görevliler testi pozitif çıkan bir hastanın şubemizden işlem gerçekleştirdiğini söylediler. Hastayla konuşma, kameraların izlenmesi sonucu işlem yapan arkadaşımızın kim olduğu tespit edildi, Sağlık Müdürlüğü'ne gitti. Orada sorular sormuşlar, kronik rahatsızlığın var mı gibi. Sonrasında 14 gün evden çıkmayacağına dair bir kağıt imzalatıp  göndermişler.Elimizde test var, ama durumunuz iyi size test yapmaya gerek yok demişler. On gün önce karantinaya neden olan hasta vatandaşımız, yine kendisi gibi testi pozitif çıkan kızıyla beraber hastaneye gidip test yaptırdıktan sonra test sonucunu beklemeden bankaya gelip otomatik ödeme talimatı vermiş (çünkü otomatik ödeme talimatını o gün vermese dünya yok olacakmış!!!), sonrasında dişçiye gidip dişini yaptırmış. Nasıl gamsız insanlar var... Görüntülerde bir dakika kadar bir süre içinde küçük bir not kağıdını arkadaşımıza verdiği, sonrasında şubeden çıktığı görülüyor. Bu tam t...

KORONA GÜNLERİ Sosyal medyayla gerçek hayat pek birbirini pek tutmuyor. Hafta sonu "evinde kal" çağrılarına uyarak burnumuzu çıkarmadık. Pazar günü tüm evi çamaşır suyuyla sildim. Silerken yeğenimin balıkların sularını kirletiyorsun dediği geldi aklıma. Neyse.. Sonra işe gittim. Müthiş kalabalıktı. Hafta sonu evde kapalı kalmamın pek anlamının olmadığı fark ettim. 65 yaş üstü, altı bir sürü insanla muhatap oldum. Müşterilere sinirlendim. Başka bir şehre gidip hayvan alımına karar veren mi, Mercedes kamyon almaya karar veren mi, dükkan alacak olan mı.. 70 yaşında sabahın köründe vadeli hesabına para yatırmaya gelen yaşlı teyzeye ne demeli? Çok kızgınım, ölmesine üzülmeyeceğim çok insan var, öyle kızgınım. İş yeri boyuna ilaçlanıyor, çamaşır suyuyla, dezenfektanla, sirkeli suyla siliniyor. Hava soğuk, sürekli havalandırılıyor, cereyanda kalıyoruz, üşütüyoruz. Kronik farenjitim var , boğazım ağrıyor, ara ara öksürüğe tutuluyorum, acaba hasta mıyım diyorum? Öksürdüğüm hal...