 |
| Kırşehir Terminalinden |
Yazları nasıl severim. Meyve sebze bol, incecik giysilerle hareket kabiliyetimiz yüksek. Günler uzun, sosyalleşmek kolay... Yazı severim ama ayak uyduramam, gücüm, enerjim yetmiyor. Sonlara doğru bu kadar hareket hasta ediyor beni.
Temmuz seyahatlerimden sonra Ağustos rutin düzenimi yeniden kurmaya çalışmakla geçti. Bu arada bağlı olduğumuz yönetici değişti; daha hevesli, istekli, hedef ve sonuç odaklı bir yönetici geldi. Ona alışmaya çalıştık. Havada uçuşan exceller, aksiyon planlarımız, toplantılar... Gayret gösterenin ödüllendirileceği, göstermeyeninse sonuçlarına katlanacağını bol bol duyduk. Büyük Biraderin soluğunu ensemizde hissettik. Buna adapte olmaya çalıştım.
Bir Kırşehir seyahati ile lisedeki üç kız arkadaşımla buluştum, saçmalamak, gülüşmek, ateş etrafında abuk subuk danslar etmek iyi geldi.
Dolabımı istila eden erikleri, kayısıları atmaya kıyamadım, reçele dönüştürdüm, kuruttum.
İki gün karın, bir gün tüm beden, bir gün de esnemeden oluşan yeni yoga programına başladım.
Garip bir kuş bahçeye inince onun Hüthüt Kuşu (İbibik) olduğunu öğrendim, ufkum hafifçe genişledi.
Eşimin küçük rahatsızlığı için birkaç doktor gezdik, Eylül’e ameliyat planladık.
Bunun dışında kirpiler, tilkiler, kediler, köpeklerle dolu bir Ağustos’tu. Eylül de biraz daha düşük tempo ile dinlenmeyi diliyorum.
:) liselilerle buluşmak mutluluk değil mi :) yaz demek nem ter demek aman denizin içinde değilsen çekilmeez :) ay anne reçeli oleeey :)
YanıtlaSilLise arkadaşlarımla pek görüşmüyoruz,yılda bir buluşuyoruz, hiç ayrılmamış gibi oluyoruz:) bizim burada deniz yok:(
Sil