#SEFERTASI HAREKETİ Memleket uzak olduğundan çocukken uzun otobüs yolculukları yapardık.Annem- o zamandaki başka anneler gibi- atıştırmalıklar hazırlardı, onlarsız yola çıkmazdık. Molalarda babam kardeşimle beni döner yemeye götürürdü, mutluluktan ölürdük. Annem bize eşlik eder ama yemezdi, dışarıdan ne zaman bir şey yese, midesi bozulurdu, hala da öyledir. Üniversiteye gittiğimin ilk haftası döner kebap aşkına her gün dönercilerde dolaştım. Harçlığımın çoğunu iskender kebaba yatırdım. Sonrasında bedenim alarm vermeye başladı, sulu yemek istiyordu. İşte o zaman tencere yemeği insanı olduğumu anladım. İki gün üst üste fast food yesem mutsuz olurum. Bir de sevmediğim insanlarla yemeğe çıkarsam mutsuz olurum. Bunlardan kaçınmak için utana sıkıla başladı evden yemek götürme maceram.Başta iş yerindekiler yadırgayıp güldüler. O zamanlar blog yazmaz ama okurdum." Kafa Dergi " nin yazarı Mert o zamanlar İsveç'teydi ve İsveç'teki insanların yemeklerini yanında taş...