Tosbağa Günlüğüm

İlkbaharda ateş bizi çağırıyor olmalı. Uyanan doğa heveslendiriyor, çiçekçilere koşup, renk renk çiçeklerle donatıyoruz bahçeyi. Çiçekler bize geldiğinde çiceklerde bir iştah kaybı oluyor. Seralardaki kadar canlı görünmüyorlar. Bu çiçek işinde de “el” ve “heves” etkili sanırım. Mesela çiçek seven arkadaşım Özlem var. O bizdeki bir çiçekten kök alır gider, bende saksıda yıllardır aynı boyda duran bitki, onun evinde ağaca dönüşür, diğer bitkiler saksı saksı çoğalır, menekşeler durmaz açar. Bendeyse çiçekler ölmez, yıllarca yaşarlar fakat bir türlü potansiyelleri açığa çıkamaz. Ne onduruyorum, ne konduruyorum gibi bir durum. Ne diyorduk? İlkbahardaki çiçek hevesi sonbahara doğru biraz azalıyor. Suluyoruz fakat öyle eskisi kadar gözüne bakmıyoruz. Bu durum bazı çiçeklerin işine geliyor olmalı, biz rahat bırakınca daha canlı oluyorlar. Mesela küpeli. Kurudu kuruyacaktı, biz her gün sulamayı bırakınca açmış bile. 😍 Bunun dışında sardunyalarım hiç ilk aldığım yılki gibi olamadı. Geçen sene k...

Samsa, kanepesine gömülüp, hızla ipi çözdü, ilk sayfayı çevirdi ve okumaya başladı. “ Merhaba Seçilmiş Kişi, Dedikleri gibi her arayan bulamaz, bulanlarsa ancak arayanlardır. Arayışını gördük, sırrın ilk basamağına ulaşmaya hak kazandın. Bu kitapta evrenin işleyişindeki manyetizmayı, elementleri ve bunları ruh, beden, zihin üzerinde çalışarak nasıl yöneteceğini öğreteceğim sana. Hangi üstad olursa olsun, ilk aşamada bu kitapta öğreneceklerinden fazlasını veremez sana. Buradaki temelleri aldıktan sonra ne kadar ileri gideceğini ise senin adanmışlığın ve çalışmaların belirleyecek. Düşün, taşın ve karar ver. Karar verdikten sonra ilk bölüme geçebilirsin. Yolu tamamlarsan kamil insana dönüşeceksin. Yola çıkar, yolu tamamlayamaz, yoldayken vazgeçer ve geri dönersen de asla eski sen olamayacaksın. İçindeki gölgeler seni yiyip bitirecek. Şimdi sıra sende... Sirenleri, elfleri, orkları görmeye dayanabilecek misin? Yola kendini adayabilecek misin? Cevabın “evet” ise sayfayı çevir, “hayır” diyor...

Eğitimli olduğu belli, eşofman takımı ve sırt çantası ile şubeye gelen, muhtemelen dağcılıkla ilgilenen, 60-65 yaşlarında bir müşterimiz var. Ona “Sigara Adam” adını verdim. Ya kart şifresini ya internet bankacılığı şifresini unutup on güne bir şubeye geliyor. Her geldiğinde “Üff, yine sigara içilmiş burada,” diye söyleniyor. Son geldiğinde şube kapısını açıp şubeyi havalandırmaya kalktı. O geldiğinde artık belli etmemeye çalışarak kalkıp camları açıyoruz. Şube personelinin yarısı sigara içiyor, şube içinde sigara içen yok, mutfakta içmelerine müsaade ediyorum. 20 yıllık çalışanım, her müdürüm mutfakta sigara içilmeyecek dedi, kimse dinlemedi, o sigara o mutfakta içildi. Ben söylesem bile biliyorum ki içilecek. Mutfakta içilmesine rağmen, sigara mutfakta değil de holde kokuyor. Daha önce bu sorunumuzdan söz edince Momentos, tütsü yakmamızı, sigara kokusunu bastıracağını söylemişti. Tütsümüz geldi, yaktık ve evet, tütsü sigara kokusunu bastırmada oldukça etkili. Yaklaşık bir saat kadar ...

Pupanın içindeki, Bir lahana kelebeği, Duvara çizik atıp duran, Çıkmak için gün sayan. Kelebek heyecanlı, Annesi gibi şanslı, Bol güneş, her yer çiçek, Bahçede hayat tatlı. Sanıyor herkes öyle, Tanımıyor Müşerref'i, Büyük büyük teyzesini, Ve apartman dairesini. Bir insan çantası, Oldu onun felaketi, Aldı gitti Müşerref'i, Şehir ona bilinmezdi. Üç kelebek gününü bile, Görmedi büyük teyzesi, Nerede fırsat eşitliği, Bu mu kader dedikleri? Bilmiyordu pupadaki, Mutluydu her bebek gibi, Görürseniz söylemeyin, Bırakın sevsin güneşi.

  Cinsiyeti : Erkek Yaşı : Genç Yetişkin Rengi : Beyaz yoğun, kafa üstü, kuyruğu ve bir bacağı siyah. Elementi : Sulu bir ateş. Ateşi güçlü ama vıcık vıcık bir tarafı da var. Ses : Açlıktan ölecek gibi miyavlayarak tüm mahalleyi inletir. Fiziki Özellik: Gideri var. Karakter Özelliği: -Tuttuğunu koparan (ateş) ama dilenci gibi yapışarak (su), -Korumacı bir yanı olan, Sarı Burun’u büyüten. -Diğer kedilere saygısı olmayan, kızların ve zayıf kedilerin yemeğinde gözü olan. -Her zaman daha fazlasını isteyen, -Diğer erkeklerce kovulmasına rağmen geri dönebilen, inatçı, -Bacağa sürtünme işini aşırı abartan, tüm kasları ile tos tos vuran, dikkat çekemezse patileri ile pıt pıt vuran (burası çok hoşuma gitti), karşı tepki gösterirseniz saldırmaktan çekinmeyen. -Önüne koyulan yemeğin daha iyisi olabilir diye diğer kedilerin yemeklerini de tek tek koklayıp sonrasında kendi yemeğine dönebilen bir kedi adam. Kara Kafa ile, Sarı Burun üst sokağa taşındığında tanıştım. Sarı Burun’u koruyup kollayan...

Bugün hayat yavan gibiydi, yazmak istemiyordum. Odamdaki camdan başımı çevirdim ve gökyüzünü gördüm. Böyle açık mavi gökyüzünün içinde beyaz bulutlar bana hep gerçek dışı gelir, bir türlü alışamadım. Yine gördüm ve dünya sihirli dedim. Sanırım biz sihrini kaçırmak için elimizden geleni yapıp sonra şikayet ediyoruz. Bundan sonra sihrin içinde, doğada daha çok zaman geçirmek için kendime söz vereyim o halde. Eskiden tutamazdım ama artık kendime verdiğim sözleri tutuyorum. Yaşlandıkça değişmedim sanıyordum ama değişiyormuşum. Sanırım artık kendimi daha çok önceleyebiliyorum. Daha önce sevdiklerime ya da hayatımda olan insanlara iyi gelecek diye daha çok veriyordum. Ama ben 10 birim veriyorsam bu onların hayatında 0,5 birim değişikliğe neden oluyormuş, bense 10 birim vereceğim diye helak oluyormuşum. Herkes hayatında şikayet ettiği şeyden besleniyormuş, aslında durumu değiştirmeye çalışmıyormuş vesaire vesaire. Neyse şairin dediği gibi “görmek istersen denizi, gökyüzüne çevir yüzü...” İç A...

O gün bulutlar, mektubun gizemini vurgularcasına tuhaftı. Kahramanımız mektubun şaka olduğunu düşünüyordu düşünmesine ama yine de parka gitmek üzere hazırlandı. Hazırlandı derken ev eşofmanlarının üzerine uzun montunu giyerek paspallığını kamufle etti. İşin ucunda Serkan’ın olduğuna emindi ama yapacak kayda değer başka işi de yoktu. Evden çıktı, üç dakika sonra mektupta bahsedilen parka gelmiş, çınar ağacını bulmuştu. Şansına parkta kimse yoktu. Yine tarif edildiği gibi, ağacın altındaki taşı buldu. Serkan’ı görmek için etrafına baktı, kimse görünmüyordu. Taşı kaldırınca altından A4 kağıda basılmış ve jüt iple bağlanmış bir tomar kağıt çıktı. Kağıtları aldı, etrafa baktı, hâlâ şaka diye bağıran kimse yoktu. Eve gidip yazanları okumak için sabırsızlanıyordu. Rutin hayatına biraz hareket gelmiş gibiydi. Bütün bunlar Pazar günü oluyordu. Pazartesiye kadar önünde koca bir akşam vardı. Tüm akşamı notları inceleyerek geçirmeye karar verdi. Yarın işyerinde üstünden geçeceklerdi. Eve doğru yol...