Tosbağa Günlüğüm

Sabah 6:30 alarmı ile uyanmış, uyanıp yatakta oturmuş, beş dakika zihnini izlemeye çalışmış, uyumamak için kendini zor tutmuştu. Hiçbir şey hatırlamadığına göre uyumuş olmalıydı. Üniforma gibi birkaç giysi belirlemişti. Hızla hazırlanıp bunlardan birini üstüne geçirdi, saçını şöyle bir üstten taradı; ruj, göz kalemi ve maskaradan oluşan klasik Samsa tarzı var-yok arası makyajını yaptı, çantasını alıp dışarı çıktı. Fazla bir vakti de yoktu zaten. 20 dakika sürecek otobüs yolculuğunda o gün şanslıydı, oturacak -hem de tek kişilik- bir koltuk denk gelmişti. Bu 20 dakikayı es geçemezdi. Hemen gizemli notları çıkarıp okumaya başladı: “Elementleri yönetmek için havayı, suyu ve besinleri kullanabiliriz. Önce bir niyet belirleyin. Örneğin ‘okuma konusundaki disiplinimi korumaya niyet ediyorum’ gibi. Nefes alırken bu düşünceyi söylerseniz, bu niyetle havayı döllemiş olursunuz. Suya söyleyip bu suyu içerseniz, suyu bu niyetle döllemiş olursunuz. Yemek yemeden önce ortam müsaitse ellerinizi y...

  Cinsiyeti: Erkek Yaşı: Çocuk Rengi: Karnı, yüzünün yarısı ve ayakları beyaz bir sarman. Elementi: Ateş (Net bir ateş) Ses: Nadir miyavlar. Fiziki özellik: Vücut yapısı tombik, bacakları kısa, babası Spine’in vücut yapısına benziyor. Sağ kulağının üst tarafı hafif kesik. Karakter Özelliği: Yerinde duramayan, ateş parçası. Uçan yaprağa, gölgeye, kuyruğuna, tilkiye, bulduğu hareket eden her şeye saldıran, Çok hızlı ağaca çıkan, Kelebeklerin, sineklerin azılı düşmanı, gerçek bir avcı. Ne yemekten hoşlandığını hâlâ tespit edemediğim bir kedi oğlan. Atom arka komşunun bahçesinden yavaş yavaş bizim bahçeye sızarak, sarmaşıkların arasına yerleşti. Dışarı çıktığımda koşup geliyor ama hep bir mesafe var, asla bacağıma sürtünmüyor, tatlı tatlı bakıp duruyor. Muhtemelen aç ama önüne dört çeşit de koysam koklayıp uzaklaşıyor, hiçbir şeyi beğendiremiyorum. Bazı erkek kedilerden korkuyor, bu nedenle akşamki kedi sofrasına uzaktan bakıyor. Bana sokulmuyor dedim fakat yavaş y...

Saçlarını topuz yapmış genç kadın şubeden içeri girdiğinde tüm başlar ona çevriliyor. Sık gördüğümüz tiplerden değil. Üzerinde hafif yaka dekolteli modern bir beyaz bluz, altında geleneksel çiçekli şalvar, altında topuklu terlik. Kulağında altın küpeler. İki kolunda da dirseğe kadar altın bilezik. Simsiyah saçlı kadının tuhaf bir çekiciliği var. İstemsiz baktırıyor kendine. Müşteri bankına bağdaş kurup oturuyor. Dirseğine kadar gelen altın bileziği olmasına rağmen iki aydır kredi ödemelerini yapmamış, kredi borcunu yapılandırmaya gelmiş. Daha doğrusu yapılandırmaya geldiğinden de haberi yok, krediyi başkası için kullanmış, o da “git bankaya bir imza atacaksın kredi kapatılacak” demiş. İşlemi yapan arkadaş, yaptığı işlemin kapama değil %49 faizle yapılandırma olduğunu söyleyip borcunun katlanacağını söylüyor, kolları bilezik dolu kadının umurunda değil. Biz ondan çok dertleniyoruz. Ertesi gün Adanalı kayınpederi ve eşiyle şubeye geliyor. Kadın krediyi dayısı için kullanmış, daha sonrada...

“Gaz vanasını kapattım mı? Kapattım galiba. Aman yataktan kalkamıcam. Annem yatmamıştır.Annemle babam hâlâ kavgalı mı ki? Üff onlar da yıllardır öyle, yapacak bir şey yok. Onların da iletişim dili bu. Düşünme, düşünme.. Ne çok kart hedefi vermişler? Nereden bulacağım? Geçen ay da tutmadı... Düşünme, düşünme.. Bak dün yemekte bana laf soktu o Aslı. Ağzının payını vermezsen olacağı bu. Kendi işini çok düzgün yapıyor gibi. ..... Soğuk mu ne? Yönetici yakmıyor. Ne biçim apartman. Düşünmesene kızım!” Dili-di-dit-dili-di-dit-dili-di-dit.. Alarmın sesi o geceki beş dakikalık meditasyon denemesinin sonuna geldiğini gösteriyordu. Yine zihni daldan dala atlamıştı. Çoğunlukla uykuya yeniliyor, yenilmediğinde zihnini izliyor, fakat meditasyonda başarılı olduğunu da pek düşünmüyordu. Havalar soğumaya başlamış, işe giderken karanlığı, işten gelirken karanlığı gördüğü günler başlamıştı. Sabah kalkabilmek için telefonunun alarmını 6:30, 6:35, 6:40 ve 6:45'e kurdu. Bu telefon kapanır da...

Bu ara böyle içim kurumuş gibi, söyleyecek sözüm, hayran olduğum insan, gördüğüm güzellik yok gibi. Aslında var. Sarmaşıklar renk değiştirdi, sarılar ve kırmızılar göz kırpıyor. Mesela kurumuş bir ağaca sarmaşık dolamış eşim... Nasıl güzel, nasıl güzel bir kırmızısı var. Sonra kedi Atom’un yüzü ve komik davranışları var. Ama bunları çok anlattım. Bugün yeni bir şeyler söylemek lazım cancağızım ama bende yok. Bu ara sadece sistemler üzerinde düşünüyorum. Kendimi iyi kötü tanıdım artık. Kabullendim de. Sadece bana iyi gelenlere zaman ayırmakta zorlanıyorum. Bunlara zaman yaratmak için de sistemler kurmaktan söz ediyorlar. Koştur koştur, nefes nefese yaşamamak, hayatı kaçırmamak için sistemler kurmak. Bunun üzerinde duruyor ve düşünüyorum ve uygulayıp muvaffak olursam yazarım da. Bunları yaparken aklıma filmlerde söz ettikleri o kız geliyor. İşte sürekli “yapılacaklar listesi” olup her şeyi planlayan ama planladığı için hayatı kaçıran, ta ki o prens gelip de “sal kendini bebeğim, hayatta ...

Cinsiyeti: Dişi Yaşı: Çocuk Rengi: Yüzünün yarısı ve karnı beyaz bir tekir. Kulakları uzun. Esnek bir bedeni var. Açık pembe burnu, belirgin sürmeleri var. Elementi: Hava Ses: Sesini ölçülü kullanır. Fiziki özelliği: Beden yapısı olarak annesi Elf’e çekmiş, uzun, ince, esnek bedeni var. Renk ve gözlerini babası Spine’dan almış. Karakter özelliği: -Yemek seçen, her önüne konulanı yemeyen, -Meraklı, -Araştırmacı, -Oyuncu, -Hareketli, -Gün boyu baba bir, ana ayrı kardeşi Atom’la oynaşan, -Büyük kediler arasında ezilen ama yine de vazgeçmeden yaşamaya çalışan bir kedi kızdı. Vera, bebekliğinde annesi ile bizim bahçeye gelip giderdi. Ona dokunmadım, sevmedim, vahşiliğini kaybetmesin ki hayatta kalsın istemiştim. Annesiyleyken iyi gidiyordu. Sonra annesi bıraktı ve daha güvenli alan bilmiyor olacak ki bizim bahçe duvarına, sarmaşıkların içine yerleşti. Başta korkuyordu, bize fazla yaklaşmıyordu. Elimi uzatsam çizgi filmlerde havaya zıplayan kediler gibi bir metre havaya zıplıyordu, çok komi...

Samsa, uyuyakalmasının da etkisiyle kendine verdiği sözü tutmuş, notların ikinci sayfasına geçmemişti. Notları, “belki öğle arası bakarım” diye yanında işyerine getirmişti. Pazartesi şubenin kapısı açıldı, müşteriler içeri hücum ettiler. Müşterilerin istilası yetmezmiş gibi, yan masadaki Mahmut’un beş dakika içinde beş iş yıkması Samsa’nın canını burnuna getirmişti. Cinlerle, perilerle takılmayı, çarpılmayı düşünecek durumda değildi. “Mahmut’u çekeceğime üç harflileri çekerim,” dedi kendine. “İblis’in alası yan masada.” Yerinden kalktı, arşive gidiyorum bahanesiyle notları aldı. Fazla zamanı yoktu. Bir an önce dört elemente hükmedip Mahmut’un ağzını burnunu dağıtmayı hayal ediyordu. Heyecanla ilk sayfayı okudu: “ Bu eğitim dünya üzerindeki en meşgul insanın bile zaman ayırabileceği şekilde tasarlanmıştır. Her bölümde zihin, beden, ruh üzerine çalışmalar bulunuyor. Bir bölümü tamamen özümsemeden, buradaki meziyet üzerinde ustalaşmadan diğer bölüme kesinlikle başlamamalısınız.” İlk bölüm...