Tosbağa Günlüğüm

Cinsiyeti: Dişi Yaşı: Çocuk Rengi: Yüzünün yarısı ve karnı beyaz bir tekir. Kulakları uzun. Esnek bir bedeni var. Açık pembe burnu, belirgin sürmeleri var. Elementi: Hava Ses: Sesini ölçülü kullanır. Fiziki özelliği: Beden yapısı olarak annesi Elf’e çekmiş, uzun, ince, esnek bedeni var. Renk ve gözlerini babası Spine’dan almış. Karakter özelliği: -Yemek seçen, her önüne konulanı yemeyen, -Meraklı, -Araştırmacı, -Oyuncu, -Hareketli, -Gün boyu baba bir, ana ayrı kardeşi Atom’la oynaşan, -Büyük kediler arasında ezilen ama yine de vazgeçmeden yaşamaya çalışan bir kedi kızdı. Vera, bebekliğinde annesi ile bizim bahçeye gelip giderdi. Ona dokunmadım, sevmedim, vahşiliğini kaybetmesin ki hayatta kalsın istemiştim. Annesiyleyken iyi gidiyordu. Sonra annesi bıraktı ve daha güvenli alan bilmiyor olacak ki bizim bahçe duvarına, sarmaşıkların içine yerleşti. Başta korkuyordu, bize fazla yaklaşmıyordu. Elimi uzatsam çizgi filmlerde havaya zıplayan kediler gibi bir metre havaya zıplıyordu, çok komi...

Samsa, uyuyakalmasının da etkisiyle kendine verdiği sözü tutmuş, notların ikinci sayfasına geçmemişti. Notları, “belki öğle arası bakarım” diye yanında işyerine getirmişti. Pazartesi şubenin kapısı açıldı, müşteriler içeri hücum ettiler. Müşterilerin istilası yetmezmiş gibi, yan masadaki Mahmut’un beş dakika içinde beş iş yıkması Samsa’nın canını burnuna getirmişti. Cinlerle, perilerle takılmayı, çarpılmayı düşünecek durumda değildi. “Mahmut’u çekeceğime üç harflileri çekerim,” dedi kendine. “İblis’in alası yan masada.” Yerinden kalktı, arşive gidiyorum bahanesiyle notları aldı. Fazla zamanı yoktu. Bir an önce dört elemente hükmedip Mahmut’un ağzını burnunu dağıtmayı hayal ediyordu. Heyecanla ilk sayfayı okudu: “ Bu eğitim dünya üzerindeki en meşgul insanın bile zaman ayırabileceği şekilde tasarlanmıştır. Her bölümde zihin, beden, ruh üzerine çalışmalar bulunuyor. Bir bölümü tamamen özümsemeden, buradaki meziyet üzerinde ustalaşmadan diğer bölüme kesinlikle başlamamalısınız.” İlk bölüm...

Cinsiyet: Erkek Yaşı: Genç yetişkin Rengi: Karnı, bacakları ve burnundan aşağısı beyaz bir tekir. İki gözünün çukurundan aşağı doğru inen siyah sürmesi var. Elementi: Ateş (Hafif yıkıcı.) Ses: Gerektiğinde miyavlar. Fiziki özelliği: Gözlerinde maske var gibi çekici bir yüzü var. Bunun dışında gösterişli değil. Omurgası kırık sanırım veya bir bacağı kısa. Yürüyüşü diğer kediler gibi değil. Yine de güçlü. Karakter özelliği: -Kavgacı, -Kızını reddeden, oğluna sahip çıkan, -Diğer kedileri bölgeden süren, -Yaşam ateşi bariz görülen, -Her hâlükârda hayatta kalabilen, -Araştırmacı, -Engeline rağmen atletik, -Yemek seçen bir kedi adam. Dört yıldır aynı yerde yerleşik hayatımız var. Bazı kediler birden ortaya çıkıyor. Spine da bunlardan biri. Sanırım Elf’le ilişkisi vardı, Elf’in peşinden geldi. Elf’in bizim bahçeye bırakıp gittiği kızı Vera (Spine Jr.), Spine’ın tıpatıp kopyası ama babası onu kovalayıp duruyor. Spine gelince bir de minik sarı oğlan (Atom) geldi. O renk olarak benzemiyor ama v...

İlkbaharda ateş bizi çağırıyor olmalı. Uyanan doğa heveslendiriyor, çiçekçilere koşup, renk renk çiçeklerle donatıyoruz bahçeyi. Çiçekler bize geldiğinde çiceklerde bir iştah kaybı oluyor. Seralardaki kadar canlı görünmüyorlar. Bu çiçek işinde de “el” ve “heves” etkili sanırım. Mesela çiçek seven arkadaşım Özlem var. O bizdeki bir çiçekten kök alır gider, bende saksıda yıllardır aynı boyda duran bitki, onun evinde ağaca dönüşür, diğer bitkiler saksı saksı çoğalır, menekşeler durmaz açar. Bendeyse çiçekler ölmez, yıllarca yaşarlar fakat bir türlü potansiyelleri açığa çıkamaz. Ne onduruyorum, ne konduruyorum gibi bir durum. Ne diyorduk? İlkbahardaki çiçek hevesi sonbahara doğru biraz azalıyor. Suluyoruz fakat öyle eskisi kadar gözüne bakmıyoruz. Bu durum bazı çiçeklerin işine geliyor olmalı, biz rahat bırakınca daha canlı oluyorlar. Mesela küpeli. Kurudu kuruyacaktı, biz her gün sulamayı bırakınca açmış bile. 😍 Bunun dışında sardunyalarım hiç ilk aldığım yılki gibi olamadı. Geçen sene k...

Samsa, kanepesine gömülüp, hızla ipi çözdü, ilk sayfayı çevirdi ve okumaya başladı. “ Merhaba Seçilmiş Kişi, Dedikleri gibi her arayan bulamaz, bulanlarsa ancak arayanlardır. Arayışını gördük, sırrın ilk basamağına ulaşmaya hak kazandın. Bu kitapta evrenin işleyişindeki manyetizmayı, elementleri ve bunları ruh, beden, zihin üzerinde çalışarak nasıl yöneteceğini öğreteceğim sana. Hangi üstad olursa olsun, ilk aşamada bu kitapta öğreneceklerinden fazlasını veremez sana. Buradaki temelleri aldıktan sonra ne kadar ileri gideceğini ise senin adanmışlığın ve çalışmaların belirleyecek. Düşün, taşın ve karar ver. Karar verdikten sonra ilk bölüme geçebilirsin. Yolu tamamlarsan kamil insana dönüşeceksin. Yola çıkar, yolu tamamlayamaz, yoldayken vazgeçer ve geri dönersen de asla eski sen olamayacaksın. İçindeki gölgeler seni yiyip bitirecek. Şimdi sıra sende... Sirenleri, elfleri, orkları görmeye dayanabilecek misin? Yola kendini adayabilecek misin? Cevabın “evet” ise sayfayı çevir, “hayır” diyor...

Eğitimli olduğu belli, eşofman takımı ve sırt çantası ile şubeye gelen, muhtemelen dağcılıkla ilgilenen, 60-65 yaşlarında bir müşterimiz var. Ona “Sigara Adam” adını verdim. Ya kart şifresini ya internet bankacılığı şifresini unutup on güne bir şubeye geliyor. Her geldiğinde “Üff, yine sigara içilmiş burada,” diye söyleniyor. Son geldiğinde şube kapısını açıp şubeyi havalandırmaya kalktı. O geldiğinde artık belli etmemeye çalışarak kalkıp camları açıyoruz. Şube personelinin yarısı sigara içiyor, şube içinde sigara içen yok, mutfakta içmelerine müsaade ediyorum. 20 yıllık çalışanım, her müdürüm mutfakta sigara içilmeyecek dedi, kimse dinlemedi, o sigara o mutfakta içildi. Ben söylesem bile biliyorum ki içilecek. Mutfakta içilmesine rağmen, sigara mutfakta değil de holde kokuyor. Daha önce bu sorunumuzdan söz edince Momentos, tütsü yakmamızı, sigara kokusunu bastıracağını söylemişti. Tütsümüz geldi, yaktık ve evet, tütsü sigara kokusunu bastırmada oldukça etkili. Yaklaşık bir saat kadar ...

Pupanın içindeki, Bir lahana kelebeği, Duvara çizik atıp duran, Çıkmak için gün sayan. Kelebek heyecanlı, Annesi gibi şanslı, Bol güneş, her yer çiçek, Bahçede hayat tatlı. Sanıyor herkes öyle, Tanımıyor Müşerref'i, Büyük büyük teyzesini, Ve apartman dairesini. Bir insan çantası, Oldu onun felaketi, Aldı gitti Müşerref'i, Şehir ona bilinmezdi. Üç kelebek gününü bile, Görmedi büyük teyzesi, Nerede fırsat eşitliği, Bu mu kader dedikleri? Bilmiyordu pupadaki, Mutluydu her bebek gibi, Görürseniz söylemeyin, Bırakın sevsin güneşi.