Göksu’nun olanları unutması imkansızdı. Ama yoluna devam etmeliydi. Bu konuyu kapatıp yoluna devam etmeye karar verdiği gün, yine de yaşadıklarını unutmamak için güncesini açtı ve şu satırları yazdı >
YILAN (KUNDALİNİ)
İnsan değişmez derler,
Değişirmiş bilmezler,
Yılan varmış içimizde,
Uyanırsa görürler.
Zaman yavaş geçerken,
Hayat rutin sürerken,
Yılan varmış içinde,
O uyandı güçlükle.</
Bir hafta uyumadı,
Hızlıca zayıfladı,
İnsan uyumadan,
Yaşarmış kız anladı.
Çok çok mutlu hissetti,
Çok çok güçlü hissetti,
Hayat öyle güzeldi ki,
Kızcağız hayret etti.
İnsanlar çok güzeldi,
Ölüm, yaşam illüzyon,
Her şey O'na emanet,
Her şey O’nunla birdi.
Yılan yürüdü içerde,
Yıktı suçluluğu içinde,
Kız bildi tek doğru yok,
Bu dünya düzleminde.
Yılan çıktı içinden,
Kız düştü yere sertçe,
Kalkıp silkelendi,
Elinde yeni benliği
Bakındı acemice.

Yorumlar
Yorum Gönder