Nilsu 22 yaşında, pırıl pırıl bir genç kız. Gezmeyi eğlenmeyi, hayvanları ve rock müziği seviyor. Dün çok heyecanlıydı. Herkesin hayran olduğu rock star Korhan Sayar şehrine geliyordu ve Nilsu da iki arkadaşıyla beraber konserine gidecek, sonunda hayran olduğu adamı canlı canlı görebilecekti.
Şarkı sözlerindeki felsefe, derinlik... Kimsede olmayan bir şey vardı bu adamda. Günahları ve sevaplarıyla insanı kavrayıp, kabulleniyor, sisteme isyan ederek hümanizm mesajları veriyordu. Nilsu bunları düşünürken telefonu çaldı, Ebru arıyordu.
-Nil geldik biz, hazırsan in aşağı.
-Hazır olmaz mıyım, geldim.
-Bomba haberlerim var kanka, Ahmet Abi kulise alacak bizi. Korhan’la konuşabileceğiz.
-Nasıl ya? Ciddi misin? Kekleme beni bak kanka.
-Yaaaa öleceğim heyecandan..
-Sen mi ben mi?!!
Stadyum hınca hınç dolu. Hep beraber haykırarak şarkılarını söylediler. Hiç böyle hissetmedi Nilsu. Böyle asi, coşkulu ve güçlü..
Konser sonunda güç bela Ahmet’ı buldular. Ahmet kalabalıkları yara yara kulise soktu kızları. Ve işte orada, Korhan Sayar, sürmeli gözleri ile bakıyor.
O da ne niye küfür ediyor bu? Bize mi dedi?
Apar topar dışarı çıktılar. Kulaklarına inanamamıştı. Hayatında duymadığı küfürler, hem de sebepsiz.. Hümanist, isyankar Korhan Sayar bu muydu gerçekten?
Nilsu hayatında daha sonra yaşayacağı hayal kırıklıklarından birini yaşarken bilmiyordu. Sanatçıların da insan olduğunu, mükemmel insanın olmadığını bilmiyordu.
Sanatçı olan insanlarda başka insanlara açılmayan ilahi kanal açılır bazen, ruhu titreten ezgiler, sözler buradan sanatçının ruhuna ve oradan bizlere ulaşır. Sürekli açık değildir bu kanal. Bu zamanların dışında zaaflarıyla, günahlarıyla, karanlıklarıyla insandır sanatçılar.
Küfür edip aldatabilir, hatta cinayet işleyebilirler.
Şaşırmamak lazım.
Yorumlar
Yorum Gönder