Tosbağa Günlüğüm

Etrafta ondan çoktu, Ahlaki kaygısı yoktu, İşine gelince öyle ya da böyle, Çelişkili ifade. Temelsiz bir özgüven, Kendini eşit gören, Gerektiğinde vazgeçip, İlgi, anlayış dilenen. Nezaket zayıflıktır; Demokrasi bir tren. Odur işini bilen(!), Sinsice yüze gülen. Eğitimin düşmanı. Uzmanlık alanı, Mağdur edebiyatı. Sanır kendini akıllı. Küçük çıkarlar için, Yoktur yapmayacağı, Adı "şark kurnazı", Evrimin yüz karası.

Dün YouTube 'da Livaneli Sohbetler'i gördüm ve dinlemeye başladım. Donanımlı birini dinlemeyeli çok olmuş, hoşuma gitti. Niye bu kadar uzun zaman oldu derken dijitalleşmeyi düşündüm. İnternetin yaygınlaşması bilgiye ulaşmayı kolaylaştırdı aslında. Annem bu ara el işlerine sardı. Pinterest'ten öğrenip yapıyor ve hüzünlü  bir sesle şimdi öğrenmek ne kolay deyip duruyor. Bilgiye ulaşmak kolaylaştı, artık insanlar görünür olmak konusunda daha eşit. Yeteneklerinizi sergileyip kitlelere ulaşmak kolay.Ama şöyle bir sorun var. Nicelik artınca, nitelik azalıyor. Köyde tanıdıklarımız bile "içerik" üretir oldu, bahçede ot yoluyor, bunu da doğal yaşam diye paylaşıyor. Çekim kalitesi, sözlerin kalitesi gibi bir derdi yok ve işin doğrusu niye olsun, bu haliyle "yok" satıyor. İnternette ulaştığımız çoğunlukla bilgi değil. Sığ yorumlar. Görsel; bilginin önüne geçiyor ve ilgi çekmek için yalan söyleyen çok. Eskiden yeteneği olsa da yok olup giden, sesini duyuramamış in...

Küçük evler, 60 M2 lerde yaşam, az eşya ile yaşam..İkea'nın küçük metrekarelerde zekice ürettiği çözümler...Bütün bunlar beni çok etkilerdi, hala da etkiler. Bu nedenle olmalı 800 M2 lik bahçemie ev yaptırırken 90 M2 sini kullandık. Yeşil alan çok kalsın, zaten zamanımızı doğada geçirmek için buradayız diye düşünmüştük.İki kişiyiz zaten, aslına bakarsanız rahatlıkla yeterli oluyor. Az eşya ve küçük alanların amacı aslında hızlı akan dünyada zaman kazanmak. Yavaşlamak. Metrekarelerin küçük olması tamam ama ben dolaplar üstüme üstüme geliyor, ferahlık istiyorum diye dolapları az tutmuştum. Şimdi bunun sıkıntısını fazlasıyla yaşıyorum. Çok eşyam olmamasına rağmen az dolabım olduğundan, dolap içleri dolu, bir şeyi çıkarmak için önündeki şeyleri çıkarmam gerekiyor, sonra bunları tekrar yerleştirmek.. Yani zaman kazanmak için yöneldiğimiz minimalizm bazen yorucu olabiliyor. Hele ki çalışıyorsanız. Sabahtan akşama evde değilseniz. Çoğu zaman dolaptan bir şeyler çıkarmaktan vaz geçiyorum.E...

TV de vampir filmi var. Bu aralar da vampirler hakkında okuyorum. Vampirlere özel ilgim yok aslında, ama nasıl olmuşsa 3-4 vampir konulu kitabım olmuş, okuyayım da bir yerlere verip ferahlayayım dedim.  Vampirler ürkütücü geliyor. İnsan kanıyla besleniyorlar, bunun için şah damarından ısırık alıyorlar.  Ama ne demişler eleştirmeden önce onun ayakkabıları ile yürü. Vampirler bugün korkunç geliyor. Oysa vampir olarak yaratılmış olabilirdik. Öyle olsaydı bugün konuştuğumuz konular taze kan nerede bulunur, kanı nasıl taze tutarız, dondurucuda kan kaç gün dayanır filan olurdu. İnsan avlama teknikleri, insanları nasıl tuzağa çekeriz, dişleri daha keskin yapmanın 10 yolu sıradan gündem konularımız olurdu. Doğamızı red edemeyeceğimiz için bunları normalleştirirdik. Şimdi hayvani tarafımıza yaptığımız gibi. Hayatımızı sürdürmek için hayvanı yanımızı beslesek de insanlar bir yerde edebiyata,bilime, sanata yöneliyor ya. Bu hayvani tarafı unutmak için mi acaba? Ya da reddetmek için? Ya da...

Fahrenheit 451 i çok satanlar listesinde görüp almıştım. Yeni yazılmış bir kitap olduğunu sanmıştım, okurken de basım yılına bakmadım, sanki bugünü, internetle uyuşmuş bizleri anlatıyor gibiydi. Oysa yazar bu kitabı 1953’te yazmış, bu durum beni oldukça şaşırttı. Distopik bir roman bu . Kitabın adı;  kağıdın tutuşma derecesinden alınmış. Çünkü kitabın konusunu kitapların yasaklanması üzerine. Romanın geçtiği ülkede insanlar ekranlar aracılığıyla uyuşturulur, beyinleri yıkanır.  Sorgulamayan tek tip insan hedeflenir. Doğa gibi, sohbet etmek, kitap okumak gibi insani eylemler yasaktır. Aile yerine, “aile” adı verilen ekranlar satın alırsınız ve odanızın dört duvarına asarsınız buradan insanlar anlamsız cümleler söyleyip sizi oyalarlar. Düşünemeyecek hale gelirsiniz. Böylece düzen devam eder. Olur da kitap okuyacak, evinizde kitap saklayacak olursanız itfaiye teşkilatı evinizi basar ve kitaplarınızı yakar. İtfaiye yangın söndürmek yerine, kitapları yakmak için vardır.  Diren...

Biraz çimento, biraz suuuu, biraz çimento dahaaaa......eveeet... iyi gidiyor. .Süper oldu! Önce etrafını sıradan, gri küp taşlarla örecekti, sonradan bu kadar renksiz olmasına içi el vermedi. Aslında bu yeni , sert hayat felsefesine de tersti ya. Neyse... ...Ateş tuğlaları güzel durmuştu. Hem şık, hem de oldukça sağlam olmuştu. Kalbinin etrafını taşla ören kız, kalbi taşlaşmış dedikleri bu olsa gerek diye düşündü. Kalbine kimseyi sokmayacaktı. Kedileri, çiçekleri bile.. Aslında kalbini söküp kedilere yedirmeyi de düşünmüştü. Hem kedilerden, hem kalbinden de kurtulmuş olabilirdi. Offf henüz kalbini taşla örmediğinden olmalı, yapamamıştı. Uzaktan kırmızı taşla örülü kalbine bir baktı, telefonunu çıkarıp taş kalbinin fotoğrafını da çekti. Sonra her zaman ki gibi yine arkasını dönüp gitti.Bu kez yalınayaktı. Önceki bölümler: 1-Kalp 1 2-Kalp 2

Evlenmezseniz, boşanırsanız ya da çocuğunuz olmazsa insanlar mutsuz olduğunuzu düşünür.Böyle olmadığına insanları ikna etmek zordur.  Herkes Mustafa'ya üzülmüştü. Oysa herkesin sandığının aksine boşanmak Mustafa'ya iyi gelmişti. Özgürdü artık. Eşi o güne kadar beraber yaptıkları birikimlerin hepsini almıştı. Mustafa'ya sadece bir araba kalmıştı. Bizler onun için üzülürken, o bu durumu dert etmedi.Yaşlı ama eğlenceli annesinin yanına taşındı, emeklilik dilekçesini verip emekli ikramiyesi ile bahçe almaya başladı.  Estetiğe, bir yerleri güzelleştirmeye bayılırdı. Her zamanki gibi sabah altıda kalkıyor, kimsenin dırdırı olmadan bahçeye gidiyordu. Kendini bahçeye adamıştı. Elinden iş de gelirdi. Normal işleri daha uygun fiyatlı yaptırmada da maharetliydi. Bahçeye güzel duvar yaptırıyor, otunu çöpünü temizliyor, ağaçlandırılıyor, başkasının düşünemediği  tasarımlarla albenili hale getirip satıyordu. Maddi durumu eskisinden daha iyiydi. Tüm zamanı kendine aitti. Kendisiyle sıkı...